?

Log in

 
 
07 September 2008 @ 01:08 am
:: Bird With No Legs  


2008.09.07



นกมีส่วนสำคัญ3อย่างในตัวมัน
ปาก-ปีก-ขา
ขาดปีก
ยังมีขาให้เดินกระโดดหาอาหาร
ขาดขา
..ไม่มีเวลาแม้แต่จะหยุดมองเหยื่อ
ต้องบินๆไปจนกว่าจะหมดแรงแล้วตกลงมาตาย

http://justtalky.podbean.com/


* * *


ฉันเป็นดั่งนกไร้ขา บินไปบินมาไร้จุดหมาย โอกาสลงดินนั้นไซร้ ต่อเมื่อความตายมาเยือน

http://www.bloggang.com/mainblog.php?id=birdwithnolegs


* * *


เรื่องราวของนกไร้ขา

ฉันเป็นดั่งนกบินได้แต่ไร้ขา
ได้แต่บินไปมาไร้จุดหมาย
กระพือปีกร่อนเร่อยู่มิรู้วาย
จวบวันตายจึงจะได้ลงสู่ดิน


คนอื่นมองชีวิตนี้มีสีสัน
ออกเดินทางทุกวันไม่จบสิ้น
แต่ใจแท้ปรารถนาลงสู่ดิน
มีที่กินที่นอนพักผ่อนกาย


แม้เคยเจอที่พักกายอย่างใจหวัง
กลับเกาะเกี่ยวเหนี่ยวรั้งไว้ไม่ได้
อาจเพราะปีกอ่อนแอเกินจับไว้
หรือเพราะใจชินในพเนจร


ใช่อยากทำคนข้างหลังนั่งร้องไห้
ใช่หัวใจด้านตายไม่หนาวร้อน
แม้อยากหยุดท้ายที่สุดต้องจากจร
เก็บความจำครั้งก่อนไว้ในใจ

http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=birdwithnolegs&month=01-2007&date=20&group=4&gblog=2


* * *

นิทานนก

 
 

น ก ไ ร้ ข า

ผมเคยได้ยินเรื่องนกไร้ขา
มันได้แต่บินและบิน
เหนื่อยก็นอนในสายลม
ในชีวิตจะลงดินก็เพียงครั้งเดียว เมื่อถึงวันตาย

น ก ไ ม่ มี ปี ก

มีนกปีกหักอยู่ตัวหนึ่ง
นกที่บินไม่ได้
เดินอยู่บนพื้นด้วยสองขา
และเฝ้าฝันถึงฟ้ากว้าง

น ก
เขาได้ยินนิทานนกจากที่ไหนสักแห่งเสมอ สัตว์สองขาโบกปีกไปในฟ้ากว้าง กลเท่าไกลก็ไปถึง สุดขอบฟ้า หลังโค้งเมฆ ขอบสายรุ้ง
ในบางครั้งเขาเฝ้าว่าตัวเองเป็นนก ปีกสีขาว และสายลม
แต่บางครั้งเขาเศร้าสร้อย เวลาได้ยินตำนาน นกไร้ขา และนกไร้ปีก
เขาเศร้าสร้อย
ไม่ใช่เพราะสงสารนกไร้ขา หรือนกไม่มีปีก
แต่เพราะที่แท้เขาเศร้าที่ตัวเองไม่ได้ไร้ขาหรือไร้ปีก หากเขาเป็นนก
ปีกเขาคงแข็งแรง และสองขาคงมั่นคง
แต่เขายังคงเสร้าสร้อย เพราะที่แท้เขาคือนกสามัญ ผู้ไม่สมควรจะเศร้าสร้อย
บินไปถึงสุดขอบฟ้าก็ไม่เป็นตำนาน
นิทานนกอันเศร้าสร้อย ทิ้งรสหวานโรแมนติคตรงปลายลิ้น
บางครั้งเขาสงสัย เขาอยากเป็นนกเอที่จะบิน หรือเพื่อเศร้าสร้อยกันแน่

น ก ไ ร้ ข า

นกไร้ขาไม่รู้ ความจริงมันตายตั้งแต่แรกบินแล้ว

น ก ไ ม่ มี ปี ก

นกไม่มีปีกพบลูกหมาตัวหนึ่งที่ซุกซนและคิดว่านกน้อยเป็นเพื่อนเล่น

แต่นกที่น่าสงสาร เจ้านกปีกหัก พยายามวิ่งหนี ด้วยสองขาที่ไม่คุ้นเคยกับพื้นดิน นกน้อยเปราะบาง และสองปีกที่แตกร้าวก็ล้มลง และตายอย่างเจ็บปวด

นกที่บินไม่ได้ นอนตายอยู่บนพื้นและฝันถึงฟ้ากว้างอย่างเดียวดาย

น ก

เขาโบกปีกของตนแล้ว สองปีกแข็งแรง โบยตีสายลม เพื่อเคลื่อนไหวไม่หยุดยั้ง นกไม่รู้ว่าตนเองจะบินไปไหน เขาบินเพราะเขามีปีก และมีตำนานนกผู้มาก่อนโบยตีดวงวิญญาณอยู่ภายใน เขาคิดถึงนกนางนวลบางตัวที่บินเพื่อที่จะบิน เพื่อที่จะไปให้พ้นจากข้อจำกัด คิดถึงนกที่ตายในสายลม หรือตายบนพื้นดิน
ชะตากรรมของนกไร้ขา และนกไม่มีปีก นั้นเศร้าแต่งดงาม
เขานึกสงสัยในปรารถนาแห่งตนเรื่องเล่าจากปลายปีกของเขานั้น จะเศร้าแต่งดงามหรือไม่ หรือจะเป็นเพียงเรื่องเล่าของนกสามัญ ท่ามกลางนกนับล้านบนโลกนี้
เมื่อเขาโบกปีกบิน ขอบฟ้าเป็นของเรื่องเล่าที่มาไม่ถึงหรือเป็นของสองปลายปีกของเขาในตอนนี้
นกไม่มีคำตอบ มันคงอยู่ในสายลมที่ไหนสักแห่ง เขาควรบินเพื่อค้นหามันไหม

น ก

เขาอยากลองเล่าตำนานของตนเอง
มีนกอยู่ตัวหนึ่งซึ่งมีทั้งปีกและขาอันแข็งแรง
แข็งแรงจนบางครั้งเขานึกอยากเด็ดปีก หักขาของตน
เพื่อจะได้เป็นนกไร้ขา อันเดียวดาย และนกไร้ปีกผู้เสร้าสร้อย
แต่เขาไม่เด็ดเดี่ยวพอ ไม่โดดเดี่ยวพอ
เขาจึงได้แต่บินเฉกเช่นนกสามัญทั่วไป
ใช้ชีวิตเยี่ยงนกสามัญ
เหนื่อยก็แวะพักเกาะคอน
ฝันถึงฟ้ากว้างที่เขาไม่เคยไป และมีเรื่อเล่ามากมายในโค้งฟ้าของสองปีก
เขาตายเยี่ยงนกสามัญ และใช้ชีวิตเท่าที่นกสามัญตัวหนึ่งจะใช้ได



หมายเหตุ
นกไร้ขา จาก DAYS OF BEING WILD ภาพยนตร์โดย หว่องกาไว
นกไม่มีปีก จากเรื่องสั้น มะฮอกกานี ผู้ชายผมยาวและห้องรกๆ ในหนังสือ เรื่องรักในคืนหนาว โดย พิบูลศักดิ์ ละครพล

http://filmsick.blogspot.com/2006/09/blog-post_08.html

 
 
Current Mood: lonelylonely
 
 
 
(Anonymous) on September 30th, 2008 04:23 pm (UTC)
อยู่ไหน?
ทำอะไร?

และทำไมไม่ิติดต่อกลับมา?


ไม่รู้หรือว่าทุกคนเป็นห่วง..

มี๊ทำไปให้ได้อะไรขึ้นมาคะ?

มี๊จะหนี...เหมือนครั้งก่อนหรือคะ?


ซีรอหน้าบ้านมี๊ ทั้งที่มี๊อยู่แต่กลับไม่ออกมา...

พี่ก้อยโทรหาทุกวัน ส่งข้อความทุกวัน...แต่กลับไม่มีอะไรคืนมา



ทุกคนเหนื่อยค่ะ หนูรู้มี๊เหนื่อย


แต่การที่มี๊หนีออกไปแบบนี้ มันก็ยิ่งทำให้ทุกคนท้อ
และ...เรื่องที่มี๊หนี มันก็กลับวิ่งตามมากกว่าเดิม


มี๊คะ...หนูเป็นลูกสาวมี๊ใช่มั้ย?
หนูยังเป็นลูกสาวใช่ัมั้ย?

หนูยังมี ค่า ใช่มั้ยคะ?